5.4. Leren door te doen in Vries

In Visio De Brink in Vries is 2025 een jaar geweest waarin “meedoen mogelijk maken” veel bracht, maar ook vragen opriep. Vrijwilligers en medewerkers Vrije Tijd organiseerden samen met cliënten uiteenlopende activiteiten, zoals de Avond4daagse, 4 Mile 4 You, dorpsdiners, activiteiten op het Terra College en evenementen in het dorp. Cliënten deden zichtbaar mee aan het gewone leven om hen heen.

De vrijwilligerscoördinatoren beschrijven wat dit betekent voor cliënten: “Aansluiten bij dorpsdiner één keer per maand in het dorp, samen met andere dorpsgenoten een driegangendiner eten bij Plaats de Wereld.” Ook haalden zij activiteiten naar Vries toe, omdat deelname elders niet altijd haalbaar is. “Het is niet voor iedereen mogelijk om naar een theater te gaan voor een optreden van Dirk Scheele of het Belevingshuus. Daarom zijn we trots dat we het naar ons toe hebben gehaald.”

Tegelijkertijd werd in de praktijk duidelijk dat meedoen niet vanzelfsprekend is. De vrijwilligerscoördinatoren benoemen dit open: “De cliënten willen wel, maar de medewerkers moeten het doen.” Werkdruk, personeelstekorten en onbekend personeel maakten het soms lastig activiteiten ook echt door te laten gaan. Hierdoor ontstond spanning tussen wat cliënten nodig hebben voor hun kwaliteit van leven en wat medewerkers op dat moment kunnen dragen.

Juist deze spanning werd in 2025 een belangrijk leermoment. In plaats van dit weg te organiseren, is ervoor gekozen het gesprek aan te gaan. De vrijwilligerscoördinatoren sloten aan bij overleg van Coördinerend Cliënt Begeleiders en het managementteam om hierover in gesprek te gaan. Met elkaar zochten ze niet naar snelle oplossingen, maar naar gezamenlijk begrip: wat vraagt meedoen van medewerkers, en wat levert het cliënten op?

Een tweede leerpunt was om de activiteiten zichtbaarder te maken voor begeleiders. “Meer promoten van onze activiteiten die geweest zijn, zodat ze meer zien hoe leuk de cliënten het vinden en dat ze zo de waarde meer gaan inzien,” schrijven de vrijwilligerscoördinatoren. Door ervaringen te delen, groeide het besef dat meedoen geen extraatje is, maar een wezenlijk onderdeel van goede zorg.

Wat Vries laat zien, is dat leren en ontwikkelen niet alleen gaat over scholing of nieuwe methodieken. Het gaat ook over het durven benoemen van wat schuurt, samen reflecteren en stap voor stap zoeken naar hoe het beter kan – met als doel merkbaar betere kwaliteit van leven voor cliënten met een visuele beperking.