Huisdierterreur

Beeld-van-Annemiek2011-web-(1).JPGNaam: Annemiek van Munster
Geboortedatum: 13-07-1976

Website:
www.annemiekvanmunster.nl
E-mail:  info@annemiekvanmunster.nl

Oogaandoening: Aangeboren staar en nystagmus. Rechts nagenoeg blind, links wazig door koker

Zicht-beeld-Annemiek-beiden.JPG


Beluister de ingesproken versie van de blog >>

U kunt ook de Visio App downloaden op uw iPhone of iPad. Met één druk op de knop wordt elke twee weken de nieuwe blog voorgelezen.



Opeens kom je hem dan zomaar tegen (dat voornemen uit mijn eerste blog van dit jaar had ik eerder op papier moeten knallen!). En leuk dat hij is! Open uitstraling, een lekker ding, komt grappig uit de hoek... en - niet geheel onbelangrijk - het gevoel was wederzijds!

We ontmoetten elkaar tijdens de wintersport, we kletsen uren aan de telefoon en het gevoel had al heel snel iets weg van verliefdheid. Het addertje onder het gras? Een vriendin? Homo? Zes kinderen? Nope, Ron is blind... Op zich natuurlijk minder bezwaarlijk dan het voorgaande, maar in zijn geval betekent dit dat hij ook niet geheel ongebonden is. Hij heeft namelijk ook een geleidehaarbal; een golden retriever genaamd Brutus.


Zorgen over onze eerste date had ik niet – die uren aan de telefoon beloofde veel goeds - maar zoals gescheiden mensen hopen dat hun kroost het goed kan vinden met de kids van hun nieuwe aanwinst, zo hoopten Ron en ik dat het zou klikken tussen Chanda en Brutus.


In aanloop naar onze eerste ontmoeting in zijn woonplaats Zoetermeer smeekte ik Chanda in gedachten; produceer alsjeblieft geen lichaamsgeluiden en/of gassen en gedraag je! Maar mijn noodkreet bleek ongehoord. Vanaf het eerste moment dat Brutus en Chanda van hun werktaken ontheven werden en het tuig af ging, stortte Chanda zich aanstellend hoog blaffend en grommend boven op Brutus. Geheel stoïcijns zet die goedzak mijn drama queen even op de plek. De rangorde is bepaald, maar Chanda laat geen moment onbenut om deze aan te vechten. Chanda en Brutus rennen, achtervolgen, springen en rollen over en door de bosjes en... de modder. In hetzelfde tempo razen de honden even later Rons appartement in, dat ze in no time veranderen in een behendigheidsparcours. Elkaar rustig leren kennen zit er niet in ... dus ook voor ons niet! Maar we lieten ons niet kisten door een stel viervoeters. Ik schroef het volume op en Ron zet ook een tandje bij en we babbelden honderduit. Net als ouders van hysterische kinderen, hebben wij die negeerstand ook zo onder de knie met als resultaat enkel oog voor elkaar. En ja, dan is daar die kus...



"Hijg, hijg." Pardon? De warme adem van Chanda voelen Ron en ik in ons gezicht. Ze is - al is het maar voor even - uitermate geïnteresseerd in wat wij daar zoal uitvoeren, maar voordat we opkijken heeft ze zich alweer bovenop Brutus gestort... die uit enthousiasme een donkergekleurd ongelukje op het tapijt achterlaat. We verlaten onze innige omhelzing en dalen samen neer om op onze knieën gewapend met natte doekjes en een halve keukenrol om de schade te beperken. Chanda en Brutus rennen ongestoord verder; over, door en om ons heen. Ruimdenkend als ik ben, zie ik hier toch de romantiek niet van in ... maar wel de humor. Uitgeput vallen we ‘s avonds in slaap. Maar niet voordat ik een natte smakkerd over mijn gezicht gesmeerd krijg, van Chanda wel te verstaan. Chanda - onbekend met het fenomeen appartement en dus met een gelijkvloerse slaapkamer van het baasje - zou die avond nog om de haverklap langskomen om gezellig haar tong af te vegen aan een van onze gezichten ...


Misschien zouden de kleuters wat rustiger zijn op Chanda’s terrein, dus nodigde ik Ron bij mij thuis uit. Nieuwe ronde, verkeken kansen; net nadat we in mijn woonplaats aankomen, grijpt Brutus het commando "vrij" aan om een grote aanloop te nemen en in de sloot te springen. Zodanig aangemoedigd door een blaffende Chanda dat Brutus ter plekke besloot dit tijdens elke wandeling uit te voeren ... 
In de liefde zijn geuren zeer belangrijk - als je blind of slechtziend bent zeker ook - dus je kunt je voorstellen welke ambiance Brutus’ prutslootmeur creëerde op onze tweede date. Net als ons gehoor, moesten we dus ook dat zintuig proberen te negeren...


Wonder boven wonder verloopt de ontmoeting met zorgenkindje poes Kees zeer voorspoedig. Brutus negeert, Kees miauwt en rent naar boven. De natte drukke honden gooien we in de tuin. Probleem opgelost ... tijd voor onszelf. Flesje wijn, zacht muziekje, eindelijk rust. Maarrrrrr ... Brutus had toch meer indruk op Kees gemaakt dan ik had ingeschat. Kees durfde echt niet meer naar beneden, ook niet voor een bezoekje aan de kattenbak. En wat voelt er nu net zo lekker vertrouwd zacht onder de pootjes als haar eigen privé plekje? Juist; mijn dekbed! Ah nee!


We besluiten de narigheid van ons af te slapen. Maar nog voordat een nieuwe dag ons de volgende verrassingen brengt, worden we gewekt door schokkende oergeluiden. Kees had nog een verrassing uit een andere lichaamsopening, genaamd haarbal. Het ontbijtje op bed sloegen we maar even over ...


We begrijpen de hints, ons kroost stelt ons nieuwe samengestelde gezin niet helemaal op prijs ... 


Score na drie maanden;

  • twee keer een plas
  • drie keer kots
  • twee keer diarree
  • een verdwaalde bolus in de tuin


Romantisch? Zeker niet! Vies? Absoluut! Afknapper? Dat mochten die monsters willen! Onze nieuwe liefde is zo leuk, daar hebben we heel wat voor over. En buiten dat: "What does not kill you, makes you stronger"; dus zulke huisdieren kunnen Ron en ik de wereld aan!


Vraag:
Een relatie met een lotgenoot is een bron van uitdagingen, wie heeft hier ervaring mee en wil ze met mij en mijn lezers delen?
 

Gepost op: 10 april 2012 - 15:35
Deel deze blog:
Trackback URL: http://www.visio.org/trackback/b6d35c97-6f3e-4899-b183-835928e43983/Huisdierterreur.aspx?culture=nl-NL

Commentaren
Jack
Zeer teleurstellend, en ik was nog wel naar de kapper geweest en had nieuwe schoenen gekocht.
11-4-2012 15:38:33

M
Mijn hond kan echt prima met welke geleidehond dan ook. Wat ze buiten uitspoken moeten ze zelf weten, maar binnen zijn ze rustig!
Overigens is mijn vriendin gewoon ziend, dus de kans dat zij ooit een geleidehond krijgt is nihil. ;)
Mijn geleidehond accepteert onze relatie, hij is zelfs minder jaloers dan toen ik een relatie met mijn ex had, maar als we te veel aandacht voor elkaar hebben, komt hij wel even laten merken dat hij ook nog bestaat en dringend behoefte heeft aan aandacht. ;)
Over relaties met lotgenoten weet ik niks en dat hou ik ook zo. :)
11-4-2012 15:07:13

Petra
gefeliciteerd met je nieuwe lief! geweldig blog en laat die kids jullie niet van de wijs brengen, die wennen er wel aan
11-4-2012 14:53:55

Peter Hulsen
Ha Annemiek, wat een leuke blog! Bovenal wens ik jullie veel geluk samen. En nog veel dierenromantiekterreur ;-) Groet! Peter
11-4-2012 14:12:01

sandra
Geniet van je nieuwe liefde! de beesten wennen er van zelf aan! wel weer een leuke blog!
10-4-2012 18:17:30

Robert Kettelerij
Hej Annemiek, haha wat hebje weer een leuk stukje voor je webblog geschreven. Ik eb (helaas) niet zo'n zelfde ervaring als jou en je vriend dat jullie verkering hebben. Maar een goede vriendin van mij die komt ook vaak bij mijn appartement over de vloer, haar geleidehond en mijn Nemo zijn dan ook harstikke blij en druk met elkaar in de weer. Zij kunnen wel heel goed met elkaar en wij ook als geleidehondengebruikers. Proficiat voor je leuke blog!
10-4-2012 18:16:14