Wilt u de
ingesproken versie van de blog beluisteren, klik dan op deze link.
U kunt ook de Visio App downloaden op uw iPhone of iPad. Met één druk op de knop wordt elke twee weken de nieuwe blog voorgelezen.
Ik sta - as we speak - bovenop een besneeuwde berg in Oostenrijk (of - en die kans is best aanwezig - ik lig in de gele banaan richting gipsvlucht). Maar vooraf heb ik natuurlijk wel een blog geproduceerd. De feestdagen en de jaarwisseling liggen dus gevoelsmatig enkele honderden kilometers achter me. Maar ik wil jullie via deze weg - ja, ja, ik weet het, het mag nu eigenlijk niet meer, maar ik doe het toch - een gelukkig, gezond en een fantastisch nieuw jaar wensen.
En dan heb je ook nog dat gedoe met goede voornemens. Ik ben tegenstander noch voorstander van nieuwjaarsvoornemens, aangezien ik me elke dag allerlei goeds voorneem. Dat varieert van: ‘Nee, ik schiet niet even snel mijn joggingbroek over mijn pyjama aan als ik naar buiten ga voor Chanda’s laatste uitlaatronde; ik wil er altijd goed uitzien!’ tot ‘Ik wil de wereld verbeteren.’
Er zijn voornemens die minstens wekelijks terugkeren, die ik graag met jullie wil delen. Niets wereldschokkends, origineels of baanbrekends, maar lekker doorsnee.
Voornemen 1:
Vijf eeh inmiddels tien... kilo afvallen; Dat gaat lukken, als je de jojokilo’s die er in de tussentijd weer aankomen niet meetelt.
Voornemen 2:
Sporten. Ja, meervoud dus, daar zit ‘m ook gelijk het venijn. Ik hou van sport. Let wel: enkelvoud, wat zoveel betekent als: na een keer hou ik het voor gezien... of een keer per week, maar komend jaar wil ik van sporten gaan houden. Haalbaar? Misschien als je de beeldbuisvariant ook meerekent?
Voornemen 3:
Een betere schrijver worden. Of dat lukt? Daar moeten anderen maar over oordelen (alleen degenen met een positieve insteek aub)
Voornemen 4:
Weer eens keihard verliefd worden op iemand die ook keihard verliefd is op mij. Verliefd worden kan zo gepiept zijn, maar de moeilijkheid zit ‘m in de wederkerigheid.
En last but nog least, het seizoensgebonden voornemen: Zonder bot-, spier- en kleerscheuren terugkeren van wintersport. Ehm, aangezien ik zelf het initiatief nam tot de weddenschap ‘Wie breekt er wat tijdens het skiën?’ en ik ingezet heb op een van mijn vrienden, zou het wel boontje-komt-om-zijn-loontje zijn als ik zelf de klos ben.
Echter, deze goede voornemens neem ik me zo goed voor omdat ik terwijl ik dit schrijf vanachter mijn computer geen M&M’s binnen handbereik heb en ik wel een verdomd goed excuus heb om niet te sporten. Deze blog moet tenslotte geschreven worden. Alleen, ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat die voornemens als sneeuw voor de zon (toch heb ik liever sneeuw op mijn wintersport) verdwijnen als ik in mijn as-we-speak-modus sta. En - as we speak - bevind ik me in niet achter de computer maar in Oostenrijk. Daar betwijfel ik echt of ik die vette hap bovenop de berg voorbij kan skiën om oh zo sportief nog een rondje te doen. Een Glühwein sla ik sowieso niet af. Als ik de keus heb tussen bewegen of iets nuttigen, dan is het maar goed dat mijn skibroek diverse standen heeft. Voornemens 1 en 2: overboord gezet. Een zwoele skileraar kan uitkomst bieden bij voornemen nummer 4, maar die kans heb ik net verlaagd door mijn skibroek in de maximale stand te zetten... En of ik professioneel gezien een betere schrijver kan worden? Ja, misschien nadat ik weer wat inspiratie op de piste heb opgedaan, want het onderwerp van deze blog ‘goede voornemens’ is natuurlijk een invalshoek van likmevestje
Hmm, ik geloof dat ik al een gat in de lucht mag springen als ik alleen al voornemen nummer 5 - het heelhuids terugkeren zonder tussenkomst van een helikopter - met succes laat uitkomen... en dat horen jullie volgende keer!
Vraag:
Ik heb mijn voornemens nog niet half voorgenomen, of ik kan er al een kruis doorheen zetten. Wie durft zijn voornemens met mij en mijn lezers te delen? Dan blikken we eind dit jaar gezamenlijk terug op onze... flops, kilo’s... en successen!